شراب لایزال...

 

پیش از آن کاندر جهان باغ و می و انگور بود

از   شراب   لایزالی   جان   ما   مخمور بود

ما  به  بغداد   جهان   جان   اناالحق   می​زدیم

پیش از آن کاین دار و گیر و  نکته  منصوربود

پیش از آن کاین نفس کل در آب و گل معمارشد

در  خرابات   حقایق  عیش   ما   معمور   بود

جان ما همچون جهان بد جام  جان  چون  آفتاب

از شراب جان  جهان  تا  گردن  اندر  نور بود

ساقیا این معجبان  آب  و  گل   را   مست   کن

تا بداند هر  یکی  کو  از  چه  دولت  دور  بود

جان  فدای  ساقیی  کز  راه   جان  در  می​رسد

تا  براندازد  نقاب  از  هر  چه  آن  مستور  بود

ما  دهان​ها  باز  مانده   پیش  آن  ساقی   کز   او

خمرهای    بی​خمار   و   شهد    بی​زنبور    بود

یا  دهان  ما  بگیر  ای  ساقی   ور  نی  فاش  شد

آنچ   در   هفتم   زمین   چون  گنج​ها  گنجور بود

شهر  تبریز  ار  خبر  داری   بگو   آن   عهد را

آن زمان کی شمس دین بی​شمس دین مشهور بود

 

" حضرت مولانا "

جام دیگر

 

بگردان ساقیا آن جام دیگر

بده  جان  مرا    آرام    دیگر

به جان تو که امروزم ببینی

که صبرم نیست تا ایام  دیگر

اگر یک ذره رحمت هست بر من

مکن تاخیر  تا   هنگام    دیگر

خلاصم ده خلاصم ده خلاصی

که سخت افتاده​ام در دام دیگر

اگر امروز در بر من  ببندی

درافتم هر دمی از  بام   دیگر

مرا در دست اندیشه   بمسپار

که اندیشست خون آشام  دیگر

می خام ار نگردانی تو ساقی

مرا زحمت دهد صد خام دیگر

بگیر این دلق اگر چه وام دارم

گرو  کن  زود  بستان  وام  دیگر

بنه      نامم     غلام      دردنوشان

نمی​خواهم      خدایا     نام     دیگر

" حضرت مولانا "

امشب "

گوئیا عزم ندارد که شود روز امشب

یا درآید ز در آن شمع شب افروز امشب

گر بمیرم بجز از شمع کسی نیست که او

برمن خسته بگرید ز سر سوز امشب

مرغ شب خوان که دم از پرده‌ی عشاق زند

گو نوا از من شب‌خیز بیاموز امشب

چون شدم کشته‌ی پیکان خدنک غم عشق

بردلم چند زنی ناوک دلدوز امشب