می ناب

پیش از آن کاندر جهان باغ و می و انگور بود

از   شراب   لایزالی   جان   ما   مخمور بود

ما  به  بغداد   جهان   جان   اناالحق   می​زدیم

پیش از آن کاین دار و گیر و  نکته  منصوربود

پیش از آن کاین نفس کل در آب و گل معمارشد

در  خرابات   حقایق  عیش   ما   معمور   بود

جان ما همچون جهان بد جام  جان  چون  آفتاب

از شراب جان  جهان  تا  گردن  اندر  نور بود

ساقیا این معجبان  آب  و  گل   را   مست   کن

تا بداند هر  یکی  کو  از  چه  دولت  دور  بود

جان  فدای  ساقیی  کز  راه   جان  در  می​رسد

تا  براندازد  نقاب  از  هر  چه  آن  مستور  بود

ما  دهان​ها  باز  مانده   پیش  آن  ساقی   کز   او

خمرهای    بی​خمار   و   شهد    بی​زنبور    بود

یا  دهان  ما  بگیر  ای  ساقی   ور  نی  فاش  شد

آنچ   در   هفتم   زمین   چون  گنج​ها  گنجور بود

شهر  تبریز  ار  خبر  داری   بگو   آن   عهد را

آن زمان کی شمس دین بی​شمس دین مشهور بود

" حضرت مولانا "